Iksowie:

"przesadzając w grze swojej do głośnego śmiechu pobudza (...) nie do poprawy (..) Aktor więc grający podobnie osłabia ten skutek moralny, który autor zamierzył sobie i ów cel tak zbawienny, ten cel, który stanowi cała godnosć sztuki dramatycznej, na śmieszną zmienia igraszkę".